Hani durmadan adını sayıklarsın kimse duymadan,
düşlerindeki varlığı gözlerine siper olmuş uykuya;
Hani vazgeçemezsin ya nefret etmekten acıları doyasıya yaşayarak,
dudaklarına kilit olmuş, haykıramazsın;
Ve sen can çekiştikçe söylenmemiş sözler bundan zevk alır,
dünya’da tek kaldığını sanarsın;
O’sa uykusunda rahat, o kahkahalarında samimi sanarsın, yanarsın.
Bir yudum daha alırsın, dünya’nı bir kurar bir yıkarsın.

Aşk güzel birşey aslında, yan etkileri olmasa…